Die zondag na Pasen

Weinigen van ons herinneren zich die zondagen die de week na Pasen komen. Tegen die tijd is het pastelkleurige sieraad in onze kasten ingepakt. De lunch is niet zo geweldig. De verwachting voor bedrijfsaanbidding is gedaald vanaf de seizoensgebonden high die we slechts een week eerder voelden. Er is minder opwinding, minder panache, minder decor - en meer gelijkenis met die originele Pasen zoveel zondagen geleden .

Het is gemakkelijk om te vergeten dat de paasochtend van 33 na Christus niet kwam met grote hoeden en strikjes. Die discipelen zaten samen in angst, niet in geloof. Ze verzorgden hun wonden, niet pronken met hun netheid. En toen - toen - aanbaden ze Jezus.

Ze aanbaden Jezus niet vanwege wat ze te bieden hadden, maar omdat hij hun werelden met hoop bombardeerde. Hij explodeerde de muren van hun ellende met het onweerlegbare feit dat het graf niet had gewonnen, dat de dood was verslagen, dat de schuld en de macht van de zonde waren gedood. Ze waren op zijn best verbaasd; wanhoop, in het slechtste geval; hulpeloos, in het minst - en Jezus liep binnen met zijn levensveranderende vrede.

Jezus stapte in hun ruimte op dezelfde manier als hij in de onze stapt door zijn Geest - als de opgestane Christus, de regerende Koning, de Heer van allen. Hij komt als degene die niet door mensenhanden wordt bediend alsof hij iets nodig heeft, maar die de hele mensheid leven en adem en alles geeft. Hij komt als degene wiens glorie niet wordt bedacht door onze lof, maar wiens glorie onze lof dwingt - zelfs vandaag, zelfs op deze "normale" zondag.

Of misschien dwingt hij onze lof vooral op deze normale zondag omdat we eraan worden herinnerd dat aanbidding niet gaat over ons beste brengen, maar over het vinden van hem als beter. We komen naar hem die voor het eerst bij ons kwam. En we komen niet om te geven, maar om te ontvangen. We komen als degenen die zijn stem moeten horen, zijn nabijheid voelen, zijn liefde kennen.

We komen om God te halen, om samen nederig en blij te zeggen in de kracht van de Geest, met het hart van Psalm 116: 12–13,

Wat zullen we de Heer Jezus geven voor al zijn opstandingsvoordelen?

We zullen de beker van het heil heffen en zijn naam aanroepen.

Aanbevolen

Het verhaal van onze glorie
2019
15 Gebeden voor Gods kracht
2019
Je kunt niet zowel God als theologie dienen
2019